سفال لالجین

لالجین:

لالجین یا لاله جین شهری است درنزدیکی شهر همدان که حدودا 20000 نفر جمعیت دارد.

زبان اکثر افراد در این شهر ترکی است.

یکی از هنر مردم این شهر از گذشته تا به امروز سفالگری بوده است.

وجود معدن بزرگ خاک رس دراین منطقه باعث رونق این هنر در بین مردم این شهر شده و این شهررا  به قطب سفالگری ایران تبدیل کرده است.

هنرسفالگری یکی از مهمترین ویژگی های گردشگری در استان همدان می باشد.

میناکاری روی سفال :

نخستین سوالی که برای شما پیش خواهد آمد این است : میناکاری سفال چیست ؟

میناکاری روی سفال درواقع نوعی تکنولوژی است که قدمتی دیرینه دارد.

میناکاری به‌طور عمده بر روی زیورآلات و اشیای تزیینی به کار می‌رود.

جذابیت این هنر به‌قدری است که زنان خانه‌دار به‌عنوان منبع درآمد از آن استفاده می‌کنند. درواقع این هنر جزء صنایع‌دستی و سوغاتی شهرهایی مانند همدان و اصفهان است.

هنر میناکاری را در واقع بیشتر برای اصفهان می دانیم که درواقع میناکاری برروی ظروف مسی وفلزی انجام می شود.

میناکاری روی سفال هنر دیرینه ایست که درشهر لالجین انجام می شود. میناکاری روی سفال به طراحی و نقاشی برروی ظروف سفال بوسیله لعاب گفته می شود که زیبایی بسیاری دارد.

همیشه ترکیب دو هنر عالی، موجب خلق چیزی نو می‌شود.

میناکاری روی سفال هم حاصل ادغام دو هنر سفال‌گری و میناکاری است.

شما برای انجام دادن این هنر باید به میناکاری و نقاشی تسلط کامل داشته باشید.

سفال را معمولاً از شن، ماسه و آهک می‌سازند. فرآیند این نوع از میناکاری بسیار طولانی است و دارای چهار مرحله است. این چهار مرحله شامل، ساختن سفال، تهیه الگو، قلم‌زنی، لعاب زنی می‌باشند.

طبق گزارش‌های موجود میناکاری روی سفال در ایران به وجود آمده و سپس مانند بسیاری از چیزهای دیگر به نقاط مختلف دنیا منتقل‌شده است. کشورهایی مانند چین و هند هم‌سال‌ها تلاش کردند تا ظروفی مانند کارهای اصفهان تولید کنند. ولی فرق از زمین تا آسمان است.

ابتدا سفال موردنظرراانتخاب می کنیم سپس بوسیله شابلون طرح های موردنظر را برروی سطح سفال ترسیم می کنیم.

 

 

پس از ان بوسیله سیاه قلم طرح های ترسیم شده سیاه قلم کاری می شود.

سیاه قلم در واقع طرح هارا برجسته می کند و باعث می شود که زمان لعاب کاری لعاب از درون طرح بیرون نزند.

 

 

ظروف سفالی لالجین :

میناکاری روی سفال یکی از هنرهای اصیل ایرانی است. با ترکیب هنر سفالگری به همراه هنر میناکاری می توان ظروف بسیار زیبایی ساخت که هم جنبه تزئینی و هم جنبه کاربردی دارد.

طرح های استفاده شده در ظروف میناکاری سفالی با سادگی و زیبایی خود چشم هر بیننده ایی را به سمت خود خیره می کند. میناکاری بشقاب سفالی با میناکاری بشقاب های مسی کمی متفاوت است.

میناکاری روی مس اصفهان بسیار شناخته شده و علاقه مندان فراوانی دارد. قطب میناکاری بر روی سفال شهر لالِجینْ (لاله‌جینْ) استان همدان است.

ظروف سفالی لالجین از طرح و نقش های متنوع و زیبایی برخورداراست که می تواند جنبه مصرفی و هم تزیینی داشته باشد.

این ظروف بواسطه لعابی که برروی طرح های ان وجود دارد قابل شستشو می باشد که همین موضوع می تواند دلیلی بر استفاده مصرفی ازاین محصول باشد.

نتیجه گیری :

ظروف سفالی میناکاری شده را می توان تلفیق دوهنر سفالگری و میناکاری دانست که همین موضوع باعث ظاهر زیبای این ظروف شده است.

ازاین ظروف می توان به منظور تزیینی و یا مصرفی استفاده کرد.

این ظرف می تواند یک ظرف دکوری بسیار زیبا باشد که جلوه خاصی به دکور منزل ما می دهد.

ارسال دیدگاه